sex for money
- me: Trabaho kelangan ko ngayon hindi sex
- kuya: dati sex was my job
- me: male pokpok ka eh
- kuya: man whore actually
- me: pinaganda mo lang eh sus
- kuya: same nga lng e.. vernacular lng yung isa
- me: ganun din, pokpok pa rin
- kuya: paid love machine
- me: puta ka
‘Di tanggap ni Inay
- pagiging atheist ko
- pagiging bisexual ko
- pagiging tamad ko
- pagiging mapanlait ko
- pagbabalik loob ko sa yosi (di niya pa alam)
- pagsisindi ko (di rin niya alam)
- di na ako birhen (baka mapatay ako pag nalaman niya)
Si Edward Gerald / EG / Egay / Niichan / Sagradong Ipis ay ang mas nakababata kong kapatid sa Tamgers. Parang magkapatid talaga kami, nagkakilala kami dahil binigyan ko siya ng kataku-takot na love advice sa group kahit di pa kami magkakilala noon. Ayun nag-aya ako uminom sa Lakay one time at siya ang unang umoo, simula noon “Doc” na ang tawag sa akin dahil madami akong alam sa love shits. Hanggang ngayon close pa rin kami ni Niichan, the bro I never had.
‘Di ko gets kung bakit ayaw payagan yung pinsan ko na dito magtrabaho sa Manila. I.T. graduate naman, Bakit kaya ayaw nilang hayaan na mag-explore siya dito? Bukod sa obvious na dedemonyohin ko siya at tuturuan ng kung anu-anong katarantaduhan ay maganda na ‘yung ma-experience niya dito. Halos buong buhay niya nasa probinsya lang siya, kingina ang boring dun swear. Walang matambayan, walang mall, walang matinong bar. Kailangan niya mag-work dito, kasi una sobrang hinihintay ko siya mag-out at mas bongga mag-out dito sagot ko pa ang painom, pangalawa magaganda ang opporunities dito, pangatlo tuturuan ko siya magsindi, panghuli para may kahati ako sa renta ng apartment to be ko.
I hate my job
Pero bumabait na sakin ang big boss, stop treating me as your emotional dumpsite kasi. Hindi ko kasalanang badtrip ka palagi, hindi ko rin sinabing akuin mo ang expenses ng jowa mo, hindi ko rin sinabing ikaw ang gumawa ng lahat, hindi ka superhero tulad ko okay?
Singkwenta
Hindi ko talaga gets kung papaano ako nagkaroon ng utang kay Rich ng singkwenta. Halus araw-araw niya ko singilin simula nung nanghingi ako ng stuff kay Job. Ni hindi nga ko siningil ni Job nun eh. Nung una akala ko si Rich talaga bumili ng stuff so sabi ko babayaran ko siya, turns out it was Job’s stuff talaga at wala akong dapat bayaran kay Rich. Ewan ko ba kung lagi lang siyang high, delusyonal o desperado lang talaga magkapera.
Tangna Rich, kung may dapat ako bayaran si Job ‘yun hindi ikaw.
ni wala ngang decent closure or actual pag-uusap kung bakit ayawan na. Anu nga ba ang ginawa ko, wala I simply moved forward kahit marami akong tanong sa kanya. Hindi man niya masagot ngayon atleast I know I’m better off without him. Kasi kaya ko naman talaga kahit wala siya.
Mas marunong pa ako rumespeto kesa dun sa kausap kong gustong gusto ako isama sa simbahan nila, sa totoo lang ni isang beses hindi ko siya pinilit na walang diyos pero siya paulit-ulit na sinasabing kailangan kong mailigtas at makilala ang panginoon niya. Patuloy niyang sinasampal sa mukha ko ‘yung paniniwala niya, nakakabastos lang kasi hindi ko naman ‘yun ginawa sa kanya. Values, yeah right.
